Открыть меню

МИРЗО ТУРСУНЗОДА-МУНОДИИ СУЛҲ

мирзо турсунзодаБа хотири шоири бузург, Мирзо Турсунзода, ки роҳи моро дар адабиёт бо нури илҳом ва эъҷозӣ сухан мунаввар кардааст, сари таъзим фуруд меорам.
Чингиз Айтматов, нависандаи бузурги қирғиз.

Шоири халқии Тоҷикистон Мирзо Турсунзода фаъолияти меҳнатии худро аз матбуот, аниқтараш аз рўзномаи «Ҷавонони Тоҷикистон» оғоз намуда, баъдан дар театр, иттифоқи нависандагон ва дигар сохторҳои давлатӣ пурмаҳсул кор кардааст. Устод Турсунзода аз соли 1946 то охири умр ба сифати раиси Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон кор карда, дар ташаккули адабиёт нақши назаррас дорад. Даҳҳо эҷодкорони ҷавон бо маслиҳату раҳнамоии мавсуф аз як зина ба зинаи дигари адабиёт қадам зада, ба қуллаи мурод расидаанд. Барҳақ шоири халқии Тоҷикистон Мўъмин Қаноатдар ситоиши устод Турсунзода гуфтааст.

Барои ҳурмати мўи сафедаш,
Ки ҳар тораш чу як роҳи сафед аст.
Барои дил, дили оинавараш,
Ки аз чашму нигоҳи ў пади даст…
Қасам ҷону виҷдони ҷавонам:
Агар дар шеър қутби нав кушоям,
Аз он ҳар субҳ чун ахтар бароям,
Ба пеши пои ў такъзим намоям.

Меҳрномаи Мўъмин Қаноат далели одамият ва бузургии Мирзо Тур-сунзода мебошад.
Маҷмўаи нахустини ў «Байрақи Зафар» соли 1932 аз чоп баро-мад. Баъдан соли 1937 аввалин достони Турсунзода «Хазон ва баҳор» ба табъ расид, аз сами-мияту ҳиссиёти баланд, забони соддаву равон, образҳои аниқу айёнӣ, навоварӣ дар шаклу маз-мун гувоҳи дод.
Дар солҳои Ҷанги Бузуги Ватанӣ мавзўи ватандўстӣ дар ашъори Турсунзода боз ҳам вусъат ёфта, андешаҳои меҳандўстии шоир дар навиштаҳои «Хайр, модари азиз», «Баҳодурии тоҷик», «Ҳамшираҳо», «Роҳи оҳан», «Ба ҷанг» баръало намудор гашт.
Калонтарин асари М.Турсунзода достони «Писари Ватан» мебошад. Мавзўи достони иштироки фарзан-дони тоҷик дар Ҷанги Бузурги Ватанӣ ва мубозаи фаъолонаи он-ҳо бар зидди фашистонро фаро мегирад. Қарамонҳои асосии ДОС-тон Қодир, Саодат, Микола, Ма-рина ҳамчун фарзандони фидокору вафодори Ватан аз худ маҳорати беҳамто нишон дода, образи халқро ба вуҷуд овардаанд.
Асарҳои мансуру мазмуни Мирзо Турсунзода «Мамлакати тиллоӣ», «Води Ҳисор», «Қисcаи Ҳиндус-тон» «Ман аз шарқи озод»
«Ҳасани аробакаш», «Садои Осиё» «Чароғи абадӣ», «Ҷони ширин», «Аз Ганг то Кремл» бо фарогирии муҳимтарин масъалаҳои ҷомеа мисли гулҳои муаттар ба боғи адабиёти ҷаҳонӣ накҳати тозае зам карда, эътибори ўро миёни адибони номдор зиёд гардонид.
Тасвири робрази модар, бонувон низ дар эҷожиёти шоир травшан ба назар мерасад. Ба андешаи ў баробарҳуқуқи марду зан ва иш-тироки фаъоли бонувон дар кори давлатӣ омили асосии пешрафти мамлакт аст. Дар ин бора хеле хуб фармудааст:

Хуб шуд, ки зан ба давлат ёр шуд,
Мамлакт аз дасти зан гулзор шуд.
За нагар оташ намешуд, хом мемон-
дем мо,
Норасида бодае дар ҷом мемондем мо

Хизматҳои содиқонаи ин шоири бузурги миллатро хақи тоҷик ҳеҷ гоҳ фарому наҳоҳад кард, . Ҳамин аст, к ибо фармони Президенти Ҷ.Т
Э. Раҳон 7-уми майи соли 2001 ба шори халқии Тоҷикстон М.Турсунзода унвони олии Қаҳрамони Тоҷикстон дода шудааст.
Халқи тоҷик хидматҳои содиқонаи ин фарзанди барўмади худро қадр намуда, донишгоҳ, шаҳр ва кўчаву хиёбонҳоро ба номи ў гузоштааст.

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

© 2018 Univer.tj · Истифодаи маводҳои сомона дар дигар сайтҳо қатъиян манъ карда шудааст